RGB jest to skrót od “red green blue”. Należy on do jednego z modeli przestrzeni barw, czyli do tak zwanego widma fal elektromagnetycznych, które należą do zakresu od 380 do 780 nanometrów. Ów przedział mieści się w granicy światła widzialnego. Taki model posiada trzy kolory: czerwony, zielony oraz niebieski. Wiąże się on również z właściwościami ludzkiego oka, które jest odpowiedzialne za odbiór wiązek światła. Właściwości te sprawiają, że oko spokojnie może dostrzec dowolną barwę dzięki wymieszaniu (oczywiście wszystko w odpowiednich proporcjach) trzech wyżej wymienionych wiązek światła.

Dzięki wymieszaniu tych trzech barw głównych, można uzyskać dosyć szeroki wachlarz kolorów pochodnych. Za przykład może posłużyć sytuacja połączenia barwy czerwonej z zieloną. Wówczas otrzyma się żółty, natomiast po połączeniu niebieskiego z zielonym – powstanie cyjan.

Model RGB, a także barwy, które powstały w wyniku syntezy mogą posiadać różniące się charakterystyki widmowe. Wszystko zależy bowiem od urządzenia, na którym się je wyświetla.

Na samym początku, RGB było stosowane w technice analogowej, jednakże w dzisiejszych czasach stosuje się ten model również w technice cyfrowej. Standardowe i najważniejsze zastosowanie to urządzenia typu skanery czy też aparaty cyfrowe, czyli urządzenia, które służą do analizowania obrazu oraz urządzenia, które wykorzystuje się do wyświetlania go, czyli na przykład monitory i telewizory.

Jaka jest różnica między CMYK a RGB?

RGB, jak już zostało wspomniane, odnoszą się do trzech podstawowych barw światła (czerwony, zielony i niebieski) używanych w monitorach, telewizorach, kamerach cyfrowych i skanerach. Natomiast kolory CMYK odpowiadają głównym barwom światła odbitego. Są to cyjan (jasnoniebieska barwa), purpura, żółty i czarny. Te barwy najczęściej używa się przy druku. Jest również najczęściej wybieraną wersją w projektowaniu graficznym dla firm, chociaż niestety nie jest fizycznie możliwa dokładna reprodukcja kolorów widzianych na monitorach.